قالوا ربنا اللَّه ثم استقاموا على ولاية امير المؤمنين » و در اصول كافى از محمد بن مسلم روايت كرده كه من از حضرت صادق عليه السّلام معنى آيهء الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا را پرسيدم حضرت فرمودند : استقاموا على الأئمة واحدا بعد واحد تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ يعنى عند الموت چنانچه در مجمع البيان گفته كه : روى ذلك عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام يعنى فرود آيند برين مؤمنان فرشتگان در وقت موت . و در بصائر الدرجات از اليسع روايت كرده كه حمران بن اعين روزى به خدمت حضرت امام محمد باقر عليه السّلام آمد و گفت قربانت شوم بما رسيده است كه ملائكه بر شما نازل مىگردند آيا اين معنى بحليهء صدق آراسته است يا نه ؟ حضرت در جواب او فرمودند كه به خدا قسم كه اينچنين است و ملائكه بر ما نازل ميشوند و پا ميگذارند بر فرشهاى ما آيا در قرآن نخواندهء إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ و در خرايج و جرايح از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت آيهء إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ را تا آخر تلاوت كردند و بعد ازين گفتند كه به خدا قسم كه هر آينه مسندها ميگسترانيم در منازل خود . درين وقت شخصى گفت كه مگر ملائكه بر شما ظاهر ميشوند ؟ حضرت فرمود فرشتگان نزد ما مىآيند و مهربانى و ملاطفتى ميكنند با اطفال ما بيشتر از آنكه ما ميكنيم و بعد از اين حضرت دست بر ديوارى گذاشته فرمودند كه به خدا قسم كه ملائكه مدتى تكيه بر اينجا كرده‌اند و بسيار مىشود كه ما پرهاى ملائكه را كه در فرش خانهء ما ريخته برداريم . و از اين دو حديث و امثال آن معلوم مىشود كه اين آيه در شان ائمهء هدى عليهم السلام نازل شده به اين معنى كه ائمه هدى عليهم السلام گفتند كه پروردگار ما خداى تعالى است پس استقامت ورزيدند بر اقرار بوحدانيت خداى تعالى و هر امامى اقرار به امام ما قبل و ما بعد خود كردند ، و بنا برين حمل تتنزل عليهم الملائكة بوقت موت موجه نيست مگر آنكه گفته شود كه نزول اين آيه عام است هم در شأن ائمه عليهم السلام نازل شده و هم در شأن شيعيان ايشان و مراد از نزول ملائكه براى ائمه در دنياست در حالت حياة